Veðsett og dregin til ábyrgðar
Ræða flutt á Austurvelli þann 17. janúar 2009
100 dagar hafa liðið og hér stöndum við og mótmælum í 15 skipti. Í stjórn seðlabankans hefur engin fengið uppsagnarbréf ennþá, ekki heldur í stjórnarráðinu og engin á alþingi. Engin hefur verið dregin til ábyrgðar. Ég minnist þess ekki að hafa tekið þátt í ákvörðunum, eða verið sammála um einkavæðingu bankanna. Ég fékk ekki að velja kaupendur úr röðum vina minna og venslafólks. Ég var ekki spurð þegar útvaldir útrásarvíkingar fengu leyfi til belgja út lánastarfsemi bankanna þar til þeir urðu 10 sinnum stærri en hagkerfið okkar. Þeir fengu óáreyttir að veðsetja almenning upp fyrir haus. Og nú ég hef verið dregin til ábyrgðar.
Þegar dyrnar á vinnumálastofnun lokuðust í gær stóð tala atvinnulausra í 11.489. Því er spáð að sú tala muni tvöfaldast á árinu. Samkvæmt skýrslu vinnumálastofnunar eru horfurnar þær að 20.000 verði á atvinnuleysisskrá í apríl eða maí. Þar er einnig gert ráð fyrir áframhaldandi samdrætti í mörgum atvinnugreinum og samkvæmt spá Creditinfo á Íslandi verða 3.500 fyrirtæki í landinu gjaldþrota á næstu 12 mánuðum. Almenningur er dregin til ábyrgðar.
Ég og 20.000 aðrir sem horfum nú fram á langvarandi atvinnuleysi, höfum ekki hugmynd um hvort okkur takist að eiga fyrir lífsviðurværi fjölskyldunnar eða að halda heimilum okkar. Fjöldauppsagnirnar halda áfram og fleiri eru þegar búnir að missa vinnuna, og eru enn á uppsagnafresti. Í utandagskrár umræðu á alþingi 6. nóvember sl. sagði Geir H. Haarde, forsætisráðherra: Í því björgunarstarfi sem framundan er og sem við erum nú önnum kafin við að sinna mun ríkisstjórnin leggja höfuðáherslu á að koma í veg fyrir umfangsmikið og langvarandi atvinnuleysi. Og seinna í sömu ræðu segir hann að það þurfi að sameinamst um nýja atvinnustefnu og ný atvinnutækifæri í þágu landsmanna.
Hvernig er töfralausn forsætisráðherra og hvernig lýtur nýja atvinnustefnan út. Hver er björgunaráætlun ríkisstjórnarinnar í reynd? Hver ráðherrann á fætur öðrum boðar nú bullandi niðurskurð. Ríkisstofnanir eiga að skera niður og má búast við að margar þeirra segi upp fólki á næstu mánuðum. Fyrstu fjöldauppsagnir hjá ríkisstofnun hafa þegar verið boðaðar. Landhelgisgæslan segir upp allt að 30 manns. Dæmi eru um að skólar, heilbrigðisstofnanir og fleiri stofnanir hafi sagt upp starfsfólki á síðustu mánuðum. Með hroka fer heilbrigðisráðherra hamförum og boðar lokun sjúkrahúsa á landsbyggðinni, ávísun á aukið atvinnuleysi í heilbrigðisstéttum. Reyndar er ljóst að boðaðar breytingar eru ekkert annað en dulbúin undanfari einkavæðingar í heilbrigðisgeiranum. Þvert á stefnu Samfylkingarinnar.
Lífeyrisþegar fara ekki varhluta af svokölluðum björgunaraðgerðum Ríkisstjórnarinnar. Síðustu daga hafa bótaþegar fengið í pósti kröfur frá Tryggingastofnun um endurgreiðslu ofgreiddra bóta. Þar hafa myndast biðraðir örvæntingafulls fólks sem hefur ekki bolmagn til að endurgreiða aurana. Á aðgerðaráætlunum valdhafana er að sýna lífeyrisþegum sveiganleika en þeir skulu borga. Allar aðgerðir miðast við að seilast dýpra og dýpra í vasa almennings og slá ryki í augu okkar með yfirbreyðslu, skorti á upplýsingum eða þöggun.
Hagsmunir fólksins í landinu eru látnir víkja fyrir hagsmunum auðmanna og valdhafa í anda kapítalismans. Björgunaráætlanir taka mið af því. Almenningur er áfram hneftur í ánáuð með bullandi verðtryggingu og vaxtaálögum til að tryggja að fjármagnseigendur tapi ekki. Hvaða réttlæti er í því. Það er ekki verið að draga fjárglæframennina til saka. Það er ekki verið að gera eigur auðmannana upptækar. Rannsóknarnefndin sem á að skoða aðdraganda og ástæður bankahrunsins hefur verið skipuð eftir gömlu góðu íslensku vensla leiðinni. Tengsl nefndarmanna við ríkisstjórnarflokkana gera hana mjög ótrúverðuga. Og svo gefst henni óratími til að þagga málin. Nei, Ríkisstjórnin hefur í engu sýnt fram á að hún taki mark á óánægju í þjóðfélaginu. Valdhafar hafa ekki játað að bera nokkura ábyrgð. Engin uppstokkun hefur átt sér stað innan Seðlabanka eða fjármálaeftirlitsins.
Á Íslandi hafa nú hljómað í meira 100 daga kröfur um að spilling verði upprætt úr íslensku samfélagi.
- Við höfum neitað að vera dregin til ábyrgðar fyrir þá sem gengu fram í nafni útrásar og rændu sparifé fólksins í útlöndum af græðginni einni saman.
- Við höfum neitað að bera ábyrgð á því að nú kaupa sömu mennirnir aftur eigin fyriræki án skuldana, fyrir peninga sem hvergi nokkurstaðar finnast, hvergi fást að láni og enginn virðist eiga.
- Við höfum neitað að bera ábyrgð fyrir landráðamenn og vanhæfa eftirlitsmenn og valdhafa sem hafa brugðist trausti okkar.
- Við getum ekki sætt okkur við björgunaraðgerðir sem eru orðin tóm.
- Við getum ekki samþykkt nýja atvinnustefnu ríkistjórnarinnar sem felst í því segja upp ríkisstarfsmönnum í hópum.
- Við getum ekki samþykkt dulbúna einkavæðingu á heilbrigðskerfinu.
- Við getum ekki sætt okkur við að gengið sé á lýðræði og málfrelsi með hroka valdhafanna, þöggun, gagnrýni, einelti, hótunum og lítillækkun í garð mótmælenda.
Viljum við ríkisstjórnina burt?
Viljum við kosningar?
Ég er aðeins ein af röddum fólksins í landinu, ein af þessum 11.489 sem enga atvinnu hafa í dag.
Ríkisstjórnin hefur brugðist okkur - Við þurfum kosningar.
ræðan var flutt á Austurvelli þann 17. janúar 2009