Hinir óheppnu
Sú mótsögn verður æ algengari í umræðunni að lýðræðisstofnanir þjóðarinnar séu úthrópaðar á meðan lýðræðinu er hampað sem leið okkar út úr krísunni sem hvolfdist yfir okkur í kjölfar hrunsins. Alþingi, stjórnarráðið og stjórnskipanin öll eru sögð ófær um að sinna hlutverkum sínum. Stjórnmálamenn og -flokkar eru vanhæfir í eðli sínu, svo ekki sé nú talað um ráðhúsið og stúdentapólitíkin er svo hlægileg að ekki tekur tali.
Vantraust fólks er að sjálfsögðu tilkomið vegna þess að stjórnmálamenn hafa ítrekað brugðist því trausti sem kjósendur þurfa að geta sýnt þeim og hafa sýnt þeim með því að kjósa þá til starfa. Það er ekkert launungarmál að þingmenn Sjálfstæðisflokksins hafa verið öðrum iðnari við að rjúfa þetta traust – það er gömul saga og ný. Samt sem áður hefur flokkurinn alltaf talið flest atvæði upp úr kjörkössunum, nú sem áður, fyrir utan nokkur frávik sem hafa jafnan vakið undrun.
Núna blasir við að bróðurpartur þingflokks Sjálfstæðisflokksins gengur um með stórskaddað mannorð og á sama tíma mælist flokkurinn sem fyrr stærstur á landinu í skoðanakönnunum.
Málsvörn spilllingaraflana felst í því að hampa þeirri orðræðu að allir flokkar séu spilltir og því sé ekki til neins að kjósa um traust. Undir þessa ósönnu fullyrðingu tekur fólk hvar sem er í hinu pólitíska litrófi.
Staðreyndin er þó vitanlega sú að flokkarnir hafa misjafnt orðspor. Öll starfsemi Vinstri grænna miðar af því að vinnubrögð séu eins opin og gegnsæ og hægt er. Allar upplýsingar um fjármál flokksins eru aðgengilegar almenningi og hvað varðar pólitík stóð flokkurinn ævinlega á móti og varaði við þeirri óheillaþróun sem leiddi okkur fram af brúninni. Um það ætti ekki að þurfa að hafa mörg orð.
Staðreyndin er líka sú að lýðræðiskerfið sem við búum við, fjölflokka hlutfallskosningar, er talið það besta til að endurspegla vilja þjóðar. Flest sjónarmið endurspeglast í fjölda flokka og hlutfallskosningin sér til þess að valdahlutföllin endurspegli vilja þjóðarinnar. Það er því ekkert að kerfinu sem slíku.
Til að fulltrúarnir hafi aðhald þarf þátttaka í kosningum að byggjast á upplýstri og virkri skoðanamyndun og eðli málsins samkvæmt ætti enginn upplýstur maður að vilja kjósa yfir sig fjárglæframann með siðferðið á vafasömu plani. Þannig á kerfið að virka, með umbun og refsingu. Stjórnmálamenn eru nefnilega ekki vondir í sjálfu sér - sumir eru bara svo óheppnir að vera kosnir aftur og aftur.
Athugasemdir (5)
-
Árni Gunnarsson skrifar:
Heill og sæll og takk fyrir skynsamleg skrif.
Stóri vandi okkar litlu þjóðar er sá, að þjóðkjörnir fulltrúar hafa ekki farið með hið eiginlega vald á marga áratugi. Valdið hefur legið hjá stórfyrirtækjum, bönkum og fjármagnseigendum. Að auki hefur framkvæmdavaldið dregið til sín verulegan hluta löggjafarvaldsins. Í herbúðum þess eru lagafrumvörp samin og þar liggur reglugerðavaldið. - Okkar frábæra þjóð stendur nú á krossgötum. Nú höfum við tækifæri, sem aldrei fyrr, til að færa valdið aftur til þjóðarinnar og byggja upp á grundvelli jafnaðar og félagshyggju. Við þurfum að skapa nýtt Ísland og nýja framtíð og gera upp við óhefta frjálshyggju. Ef við skynjum ekki þetta tækifæri, þá eru okkur allar bjargir bannaðar. En til að þróa nýtt samfélag þurfa þeir stjórnmálaflokkar, sem aðhyllast jöfnuð meðal þegnanna, að taka höndum saman til langs tíma litið. Misskiptingin er rótgróin og það þarf afl og orku til að rífa þær rætur upp. Vonandi tekst okkur það.
B.k. ÁG -
Kristján Gaukur Kristjánsson skrifar:
Það er gott og blessað að tala um að það séu bara hinir sem eru spilltir. En á meðan að Vinstri-Grænir sitja í ríkisstjórn, og, a.m.k. út á við, leiða hana, þá getið þið ekki horft fram hjá því, að þið hafið nú í höndum FRAMKVÆMDAVALDIÐ á Íslandi, og ÞIÐ GERIÐ EKKERT GEGN FJÁRMÁLAÖFLUNUM. EKKERT!
Sem betur fer sá ég að mér með að kjósa ykkur. Þið voruð, og eruð kjörhæfust fjórflokksins. En meðan þið berjið hausnum við steininn og verjið hið gegnumrotna kerfi sem hér hefur verið við lýði, þá verðið þið spyrt saman við afganginn af fjórflokknum.
Hvar eru ykkar blessuðu ráðherrar, utan Steingríms J? Eru þeir algerlega týndir? Hvar eru þeir að koma fram og telja kjark í þjóðina? Er það með því að endurráða spillinguna eins og til dæmis það eina sem sést hefur til efnilegs, en að því er virðist vera kjarklauss menntamálaráðherra ykkar?
Þið eruð við völd. Sýnið að þið kunnið og getið eitthvað annað en að lúffa fyrir rotnu helmingaskiptaembættismannakerfi B og D lista.
Rekið af ykkur slyðruorðið og mokið gjörspilltu og al-vanhæfu fólki út úr bankaráðum.
Takið alþýðusvikarann Ásmund og hendið honum út í hafsauga.
Tækifærið ykkar er núna.
Kvennalistinn týndist af því að þær þorðu aldrei í stjórn. Nú eruð þið komin í stjórn. GERIÐ ÞÁ EITTHVAÐ AF ÞVÍ SEM ÞIÐ HAFIÐ RÆTT UM! -
Magnús skrifar:
Hér bætist við ein grein í viðbót sem fjallar ekki um mikið annað en að tala niður til annara. Hvenær ætlar þú að fara skrifa um eitthvað uppbyggilegt eins og hvað sé best að gera til að hreinsa til í borgarstjórnarmálum.
-
Sigursteinn Másson skrifar:
Margt til í þessu hjá þér Þór!
Mér finnst þú samt skauta full létt fram hjá stjórnkerfisvandanum sem við erum í. Alþingi hefur ekki virkað sem skildi, sennilega ekki síðan Lögréttan var og hét, bæði að formi til og að innihaldi. Alþingi hefur verið afgreiðslustofnun fyrir ráðuneytin og framkvæmdavaldið og það er ekki sérlega lýðræðislegt.
Nú bætist það við að forsetinn hefur ákveðið að breyta embættinu þannig að í stað þess að vera einhverskonar formlegt sameiningartákn er hann nú með einræðistilburði og gefur þingræðinu langt nef. Þar með er orðinn brýn nauðsyn að fá nýja stjórnarskrá til að koma í veg fyrir að einn maður sé nánast kominn með alræðisvald og haldi kjörnum stjórnvöldum í gíslingu.
HVað með ráðuneytin? Þar fer fram hin eiginlega stefnumótun. Sumt af því sem þar er gert er gott en með réttu ættu ráðherrar að virka eins og framkvæmdastjórar þingsins þannig að það væri vilji þingsins sem þeir væru að framkvæma en ekki öfugt. Nú er eflaust hægt að benda á fordæmi á hinum Norðurlöndunum en ég leyfi mér að fullyrða að stofnanahugsunarhátturinn í Skandinavíu sé ekki til fyrirmyndar og hentar ekki sérstaklega vel hér.
Og svo er það þetta með flokkanna. Nú eru prófkjörin í gangi og í sjálfu sér merkilegt að nokkur gefi kost á sér í sveitarstjórnir við þessar aðstæður. Gott og vel, vonandi eitthvað hugsjónafólk á ferð en rétt eins og þú segir Þór þá eru samtök á borð við Sjálfstæðisflokkinn með fast fylgi að lágmarki þriðjungs allra atkvæða sama hvað gengur á. Það er bæði vegna hefðarinnar en líka vegna einstaklingstengslna í þessu samfélagi. Þar fyrir utan skilja prófkjörin eftir sig sár og skapa menningu í flokkunum sem snýst oft meira um eiginhagsmuni stjórnmálamanna en stefnu flokks.
Einmitt vegna þess hve fá við erum og persónutengsl mikil þá efast ég stórlega um að flokkakerfið þjóni okkur. Og ég er ekki sammála því að VG hafi staðið vaktina á útrásartímanum. Það gerði enginn stjórnmálaflokkur. Það var haft uppi gaspur í þinginu sem engu máli skipti. Menn hefðu vel getað krafist opinberrar rannsóknar á einkavæðingu bankanna sömuleiðis á Samson eignarhaldsfélaginu og mönnunum á bak við það en það var ekki gert.
Stjórnmálakerfið hefur brugðist og lýðveldið er komið að fótum fram. Það hafa verið stofnuð ný lýðveldi af minna tilefni en því sem við blasir í rústum þess gamla. Stjórnmálalegar, siðferðislegar og fjárhagslegar rústir. -
sigvaldi Ólafsson skrifar:
sammála Sigursreinn en hvenær skyli þessi Ríkisstjórn þora að fara að taka til í ráðuneytun og öllu heila klabbinu svo sömu gömlu tuggurnar hljómi aftur og aftur og ekkert skeður alveg eins og í frönsku biltinguni þar skeði í raun afskaplega lítið aðeins skipt um nokkra hausa ef þessi ríkisstjórn ætlar ekki að fara að gera eitthvað af viti og henda öllu draslinu ( fólki eins og fyrrverandi ráðuneytisstjóra fjármála ) sem vaða uppi í stofnunum verður nýr söngur um hana Vanhæf ríkisstjórn ónýt ríkisstjórn
Skrifa athugasemd