Nú erum við öll Helgi Hóseasson
Einu sinni var einn mótmælandi, oft nefndur mótmælandi Íslands. Hann hefur mótmælt í 45 ár, slett skyri á alþingismenn og smurt tjöru á æðstu stofnanir. Helgi Hóseasson hefur hannað mörg mótmælandaskilti enda smiður góður. Eitt þeirra er víðfrægt en á því stendur BLÓÐ, BUSI, DÓRI, DAVI. Hann leggur metnað sinn í skiltin en var svo oft truflaður af lögreglunni vegna þeirra að hann ákvað að helga sér hornið við Langholtsveg - Holtaveg sem eigin mótmælastað og griðastað. Á öðrum skiltum Helga stendur til dæmis: "Ríkisóstjórn rög og hvinn/ rétt af mér vill herja/ bandóðríska búra sinn/ blóðhund óð skal verja." "Hver skapaði sýkla?" Gvöð krosslafur helgi." "Hirosima. Nagasaki."
Helgi hefur ríkan rétt og ástæðu til að mótmæla því allir eru frjálsir skoðana sinna og sannfæringar og hafa rétt til að láta þær í ljós hvar sem er og hvenær sem er. Lögfræðingar, dómarar, ráðherrar og alþingismenn hlustuðu að vísu ekki á rök Helga og virtu ekki trúfrelsið sem hann vísaði til. Hann hefur þó alltaf virt skoðanir annarra. Hann mótmælir því sem hann hefur andstyggð á: stríðrekstri, áfengisneyslu og yfirgangi ráðamanna. En yfirvöld hlustuðu ekki á hann og nú segja ráðmenn við okkur: "Það er sjálfsagður réttur borgara í lýðræðisríki að mótmæla." Við vissum það - en það er einnig sjálfsagður réttur að hlustað sé á okkar. Það er ekki nóg að hrópa, það þarf einhver að heyra og helst að skilja.
Helgi stendur ekki lengur einn heldur hafa þúsundir landsmanna farið í föt Helga, sett upp húfuna og gengið niður á Austurvöll með mótmælaspjöld sem á sendur:"Burt með Davíð."Vér mótmælum öll.""Krefjumst kosninga.""Stöðvum spillinguna." Mótmælaspjaldið"Burt með Davíð" rímar laglega við spjald Helga BLÓÐ, BUSI, DÓRI, DAVI sem táknar mótmæli hans við Íraksstríðið og hlutdeild Íslands í því. Helgi var ekki einn í þeim mótmælum því hópur fólks hrópaði og skrifaði:"Ekki í okkar nafni!"
Nú erum við öll Helgi Hóseasson. Við stöndum í sporum hans, þung á brún, óréttlæti beitt. Við stöndum með skiltin okkar á Austurvelli þar sem Helgi var eitt sinn tíður gestur með spjöld og skyr. Spurningin er aðeins: hvort á okkur verði hlustað og hvort við höfum úthald gamla mannsins. Helgi fékk ekki áheyrn og hrökklaðist eiginlega út á horn Langholtsvegar og Holtavegar. Munum við hætta að mótmæla ef það kólnar? Nei. Nú er sá sem engu mótmælir aleinn á engu horni undarlegur á að líta. Einn með ekkert mótmælaskilti, hlýðinn og hræddur.
Ég man í æsku þegar Helgi gerði usla í samfélaginu með uppátækjum sínum og mótmælti. Hann var með skoðun og hann var með ósk og hann mótmælti og um manninn var rætt. Sögur voru sagðar á hverju heimili og vinnustað af þessum manni sem skar sig úr. Margir furðuðu sig á karlinum og fannst hegðun hans á skjön við hefðbundin gildi. Helgi andmælti veraldlegum og andlegum yfirvöldum og mótmælti túlkun á reglum. Ég spurði spurninga um þennan mann og fannst merkilegt að bróðir minn hafði unnið með Helga í byggingavinnu og bar honum vel söguna: ágætis karl.
Nú höfum við tekið við spjöldum í hans anda og hefjum þau jafnvel á loft. Skiltin okkar eru að vísu ekki eins fagmannlega gerð og ekki eins djúp í hugsun en gera ef til vill sama gagn. Eins skortir enn nokkuð á einbeitni og vilja Helga Hóseassonar.
Helgi er ekki lengur einn. Helgi er hvert sem litið er, á hverjum vinnustað og heimili. Fólk, hvert í sínu horni gengur nú beint til mótmæla sinna á torgi skynseminnar og vill spillinguna burt, vill nema önnur gildi, vill skipta um valdhafa. BUSI öðru nafni Bush víkur brátt fyrir Obama, Dóri öðru nafni Halldór er þegar horfinn á braut og fleiri með honum, DAVI öðru nafni Davíð er aftur á móti enn við völd og með sprotann hátt á lofti.
Hátterni Helga að kasta matarleifum í fólk og stofnanir tíðkast einnig nú um stundir, því jaðarhópur mótmælenda á Austurvelli hefur tekið upp á því að kasta eggjum og tómötum í Alþingishúsið. Þannig gengur Helgi aftur í aðferðum sínum: skyr yfir alþingismenn, egg yfir Alþingishúsið. Óánægjan birtist með ýmsum hætti.
Óánægja Íslendinga með lýðræðið opinberaðist árið 2004 í könnunar Siðfræðistofnunar og fleiri aðila á viðhorfum Íslendinga til lýðræðis. Hún sýndi að 72% þeirra sem afstöðu tóku töldu íslenska stjórnmálaflokka ekki vera í takt við kjósendur sína. Þá voru 86% þeirra sem afstöðu tóku frekar eða mjög sammála fullyrðingunni: "Fáir, valdamiklir einstaklingar ráða of miklu í íslenskum stjórnmálum." Sennilega voru þeir með hugann við DÓRA og DAVI og spyrntu þá saman við BUSI og voru þá strax orðnir nokkuð sammála Helga Hóseassyni.
Íslendingar voru með öðrum orðum óánægðir lýðræðissinnar sem vildu lifandi umræðu og þeir vildu gefa lýðræðinu þann tíma sem þurfti. Það er því rangt að segja að landsmenn hafi steinsofið á verðinum, því þeim leið illa yfir þróun stjórnmála- og viðskiptalífs. Núna erum við sennilega ekki aðeins óánægð, heldur sáróánægð: særð djúpum sárum.
Sagt er að fyrirmyndir hafi fallið af stalli við bankahrunið. Styttur þeirra molnuðu niður og breyttust í duft sem barst út á reginhaf. Ný fyrirmynd hefur risið: Helgi Hóseasson mótmælandi Íslands! Hann frábiður sér þó dýrkun eða virðingu. Hann vill aðeins fá að vera í friði með líf sitt, skoðanir og sannfæringu. Í friði fyrir græðgi annarra, fyrir veraldlegum trúarbrögðum annarra, stjórnsemi og blekkingum.
Eitt sinn var hópur sem hrópaði: "Vér mótmælum allir." Svo var einn mótmælandi, loks bættist nokkrir í hópinn og nú hrópum við:"Við mótmælum öll."