Leynifélagið AA og meðferðarmál
Nú á dögum leyndarhyggju og samsæra er eitt elsta og öflugasta leynifélag landsins að halda upp á 55 ára afmæli sitt. Þetta eru AA-samtökin sem frá upphafi hafa verið skjól fyrir alkóhólista og aðstandendur þeirra. Eina skilyrðið er löngun til að hætta að drekka.
Mikilvæg erfðavenja samtakanna er sú tólfta, en þar segir: Nafnleyndin er hinn andlegi grundvöllur allra erfðavenja okkar og minnir okkur á að setja málefni og markmið ofar eigin hag.
Hér er því á ferðinni félagsskapur hvar meðlimir vilja með engu móti ræða hvað fram fer á fundum við óviðkomandi né heldur að utanaðkomandi fái að vita hverjir sækja fundi.
Tilgangur félagsskaparins er samt heldur göfugri en annarra leynifélaga á Íslandi: Nefnilega mannrækt og að hjálpa veikum einstaklingum til bata. Í félagsskapnum er fólk á ýmsum aldri og úr flestum þjóðfélagsstéttum, með mismunandi menntun og efnahag. Sumir hafa drukkið árum saman án þess að vera það ljóst, að þeir réðu ekki við áfengið. Aðrir hafa verið svo heppnir að uppgötva vanmátt sinn gagnvart áfengi tiltölulega snemma á lífsferli sínum. Sumir höfðu glatað fjölskyldu sinni, starfi sínu og sjálfsvirðingu. Þeir höfðu framið margar alvarlegar misgjörðir gegn þjóðfélaginu, fjölskyldum sínum, vinnuveitendum og sjálfum sér.
Leyndin er ekki til þess að fela eitthvað óhreint heldur til þess að fundarmenn geti rætt um sjúkdóm sinn óhræddir og miðlað af reynslu sinni og vonum án þess að eiga það á hættu að það berist á torg.
Inntöku- eða félagsgjöld eru engin en með innbyrðis samskotum sjá þau sér efnalega farborða.
AA-samtökin eru sjálfstæð heild og óháð hvers kyns félagsskap öðrum. Þau halda sig utan við þras og þrætur og taka ekki afstöðu til opinberra mála.
Þetta eru sem sagt samtök sem pólitíkusar eiga ekki að skipta sér af.
En stjórnmálamenn geta lagt áfengis- og vímuefnasjúkum og aðstandendum þeirra lið með öðrum hætti. Það er að tryggja að fagleg meðferð skaðist ekki við þann óhjákvæmilega niðurskurð sem fyrir dyrum er í ríkisfjármálum. Ég er t.d. þess fullviss að aðgengi að meðferð hjá SÁÁ í 31 ár hefur lagt sitt af mörkum til þess að íslenskir karlar verða allra karla elstir. Þetta byggi ég á því að tæplega 10% af öllum núlifandi íslenskum körlum sem eru eldri en 15 ára hafa sótt sér meðferð á Vogi. Það er umtalsvert og vitað er að mikill hluti þeirra hefur náð bata við þessum sjúkdómi sem veldur örorku og ótímabærum dauða í kjölfar mikilla þjáningar hins sjúka og aðstandenda hans.
Það á að vera forgangsverkefni að tryggja þessa starfsemi enda mun það spara umtalsverða fjármuni annars staðar í heilbrigðiskerfinu. Því mun ég lofa að berjast fyrir málefnum áfengis- og vímuefnasjúkra hér eftir sem hingað til og ég veit að Ögmundur Jónasson heilbrigðisráðherra er mér sammála um mikilvægi málefnisins.
höfundur skipar 4. sætið á framboðslista Vinstri grænna í Reykjvíkurkjördæmi suður