Það er eðlilegt að einhverjir Samfylkingarmenn séu ósáttir við að Ögmundur verði ráðherra aftur í ljósi sumrar tjáningar hans seinustu mánuði. Hitt er varla umdeilt að á þensluárunum sem leiddu til hrunsins var Ögmundur einn þeirra fáu sem var óhræddur að gagnrýna og hafði þá rétt fyrir sér.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar í luftgítarbransanum síðan Johnny Triumph heillaði íslensk ungmenni með óbærilega kynferðislegum mjaðmahreyfingum sínum um miðjan níunda áratuginn. Mörg lick hafa verið leikin, mörg riff og mikið strömm. Luftgítarleikarar dagsins eru áræðnari, grófari, kjánalegri, fimari, og sterkari.

Núna þegar Reykjanesbær er kominn á sama stað og Álftanes var fyrir nokkrum mánuðum verður enn fróðlegra að bera saman fjölmiðlaumfjöllunina. Fá yfirvöld í þessu tiltekna sveitarfélagi virkilega að komast upp með það að kenna öllum öðrum en sjálfum sér um þau fjárhagsvandræði sem þau komu sér í?

Þó mikill styr hafi iðulega staðið um nýtingu og eignarhald á auðlindum landsins breytir það ekki þeirri staðreynd að fá dæmi þekkjast í veröldinni um 320 þúsund manna þjóð sem fengið hefur til búsetu og varðveislu land jafn ríkulega búið auðlindum.

Stóri flokkurinn, Sjálfstæðisflokkur, á til dæmis engan talsmann á þingi fyrir náttúrugæðum landsins en marga ákafa um ríkisstuðning til stóriðju með náttúruspjöllum og niðurgreiddri orku. Svo langt gengur að varaformaður flokksins fær sitt daglega brauð frá ALCOA og berst fyrir stóriðju fyrirtækisins í Þingeyjarþingi. Hvernig eigum við almúgafólk að treysta að rétt sé gefið á Alþingi?

Drjúgur hluti íslensku þjóðarinnar er sekur um þá sjálfsblekkingu sem kalla mætti „íslensku bjartsýnina“, þ.e. að hafa hunsað þann möguleika að kreppa gæti skollið á. Íslendingar sem heild, ekki aðeins bankarnir og fyrirtækin, skuldsettu sig úr hófi fram og eyddu um efni fram. Þess vegna er þjóðin nú bæði afar skuldug en býr líka mun ríkmannlegar en flestar aðrar þjóðir.

Vonina sjáum við í sístækkandi hópi fólks sem vill hætta að vera afstöðulausir viðhlæjendur „sterkra stjórnenda." Fólk sem styður áframhaldandi þöggun og er tilbúið að púa á næsta eineltisviðfang er hættulegasta fólk sem Ísland á um þessar mundir, því það vill fá gamla ofbeldið aftur.

Það væri því betra að hjóla í Björgólfshreysin og verktakagrenin og láta gera þau hús upp á kostnað eigenda ef ætlunin er að auka mannlíf. Ef þau yrðu tekin í gegn og þessi hreysisvæðing miðbæjarins sem hefur veirð að grotna niður síðan þessir aðilar byrjuðu að hasla sér völl miðsvæðis með góðu og illu þá mætti reikna frekar með að verslun og mannlíf myndi byrja að blómstra að nýju í miðbænum.

Traust, það að geta trúað á heiðvirði annars, er mannleg tilfinning, sem Allstæðingar þekkja góð skil á og stæra sig af í dagsins amstri. En, traust má líka misnota, eins og eftirfarandi dæmi af áhrifamiklum íbúum héraðsins sýna.