Hvað er eðlilegt?

4.5.2010 12:56 Jakobína Ingunn Ólafsdóttir

Mikill órói er meðal almennings sem horfir fram á breytta heimsmynd og hefur áhyggjur af framtíð sem stjórnmálamenn búa nú komandi kynslóðum með skuldafjötrum og sölu auðlinda. Stjórnmálamenn keyrðu þjóðarbúið í þrot og miða nú einbeittir að því að gera landið óbyggilegt komandi kynslóðum. William Black, sem var gestur í Silfri Egils um helgina, er greinilega ekki innvígður í þöggunarferlið á RÚV því hann nefndi bannorðið, þ.e.a.s. Icesave. Hann kom beint að kjarna málsins og lýsti því yfir með því að fella tillögu um ríkisábyrgð á Icesave í þjóðaratkvæðagreiðslu hefði þjóðinni verið forðað frá mikilli vá. Samningurinn sem flokkseigandi Vinstri grænna landaði var atlaga að tilvist þjóðarinnar. Þetta sagði William Black og þetta hef ég sagt síðan ég kynnti mér samninginn og hvernig hann fellur að hagtölum sem eru aðgengilegar á heimasíðu Seðlabankans.

Eitt beittasta vopn þeirra sem vilja varðveita hið ríkjandi fyrirkomulag er orðarasismi. Bannorðin eru mörg og það þykir ófínt að nota þau í fjölmiðlum. Orðið mútur þykir til dæmis ekki heppilegt og gefið er endurtekið í skyn að kalla beri múturnar styrki. William Black nefnir þetta fyrirbæri í Silfrinu þegar hann segir að nú megi nota F-orðið í opinberri umræði og á hann þar við orðið fjársvik. Orð eins og glæpir, svindl og sjálftaka þykja enn ekki fín í íslenskri umræðu. Það verður þó að játa að í aðdraganda hrunsins voru framdir alvarlegir glæpir og sóðaskapurinn í stjórnmálum var nánast botnlaus.

Stjórnmálastéttin hrærist í menningarkima sem einkennist af sjálftöku og misnotkun aðstöðu. Stjórnmálamanni sem innvígður er í hugsunarhátt fjórflokksins væri t.d. ekki treystandi til þess að afgreiða í sjoppu, því hann myndi skammta sjálfum sér úr kassanum og þætti það eðlilegur gangur mála. Stjórnmálamenn sem voru með lúkurnar í ríkiskassanum og bönkunum, eða skömmtuðu jafnvel sjálfum sér úr bótasjóðum tryggingafélaga segja gjarnan: „Já, en þetta var eðlilegt á þeim tíma”. En hvað er þá eðlilegt í dag?

Er það eðlilegt að stjórnmálamenn skammti fjórflokknum milljarð á ári og reisi múra gagnvart nýjum framboðum?

Er það eðlilegt að ríkisstjórnin geri milliríkjasamninga sem teflir framtíð þjóðarinnar í hættu og haldi þeim leyndum?

Er það eðlilegt að kjördæmapot gangi fyrir þjóðarhagsmunum?

Er það eðlilegt að eitt dýrmætasta fyrirtæki landsins (Landsvirkjun) sé notuð sem félagsstofnun fyrir landsbyggðina?

Er það eðlilegt að halda tekjuöflun niðri en auka skuldabyrðar landsins og kalla það björgunaraðgerðir?

Er það eðlilegt að gefa manninum sem skapaði Icesave sérstakar skattaívilnanir til þess að hann geti ávaxtað fjármunina sem skrapaðir voru innan úr Landsbankanum?

Er það eðlilegt að þrátt fyrir hrikalegar afleiðingar óstjórnar heldur ríkisstjórnin enn sama striki og notar stjórnsýsluna sem tæki til þess að verja völd sín?

Er það eðlilegt?

Jakobína Ingunn Ólafsdóttir

Stjórnmálafræðingur

Senda grein