Úrsögn úr VG
Vorið 2005 ef mér skjátlast ekki gekk ég til liðs við Vinstrihreyfinguna grænt framboð. Ég varð ekki virkur félagi strax en var sammála mörgum af stefnumálum flokksins en vildi þó að hann yrði róttækari. Ágúst 2007 flutti ég til höfuðborgarsvæðisins og varð samstundis virkur í Kópavogsfélaginu þar sem ég bý í Kópavogi. Ég hef setið marga fundi, hlustað, sagt mína skoðun og orðið fróðari á mörgum sviðum. Það var ánægjulegt að vera hluti af hóp sem gat barist fyrir svipuðum markmiðum.
Ég tók þátt í Búsáhaldabyltingunni svokölluðu frá upphafi, mætti á útifundi þegar fimmtíu manns komu og mætti er tíu þúsund manns komu, ég tók þátt í að halda borgarafundi, raðaði stólum og sat langa umræðufundi um næsta fundarefni borgarafunds. Ég hef haldið fjölda funda innan VG ásamt góðum félögum um ýmis málefni svo sem Icesave, verkalýðsmál og sjávarútvegsmál og hlotið hrós fyrir. Það er líklega sá vettvangur sem ég mun mest sakna við Vinstri græna. Það var fyrir seinustu kosningar sem ég tók þátt í fyrstu kosningabaráttunni fyrir alvöru. Ég talaði ekki við einn mann án þess að tala um ágæti VG, stefnu flokksins og frambjóðendurna. Eftir kosningarnar unnu Vinstri græn og Samfylking sameiginlegan stórsigur og mynduðu ríkisstjórn. Á hinum fræga flokksráðsfundi var ég og hlustaði á stjórnarsáttmálann upplesinn. Ég var sáttur við hann að mestu og ég var sáttur við ESB kaflann þar sem sagt var að flokkarnir myndu virða sjónarmið hvors annars. Ég var hrærður yfir því að nú sæjum við nýtt Ísland með nýjum vinnubrögðum, frjálshyggjan farin burt í bili a.m.k. og ég gæti glaður notið hins fallega umhverfis Íslands þar sem félagshyggja og jöfnuður réðu ferðinni.
Það var svo um sumarið að ESB frumvarpið leit dagsins ljós. Allt varð brjálað. Afhverju? Það var af því að forysta og flestir þingmenn VG höfðu svikið og logið að kjósendum sínum og flokksmönnum. Þá fyrst varð ég reiður. Ofan á það helltist gusa af niðurskurði á öryrkjum, Icesave, ólýðræðisleg vinnubrögð og nú síðast afskriftir upp á tugi milljarða til þeirra víkinga sem við erum ekki stolt af. Hvað er að gerast á vakt vinstri stjórnar? Nei, hrunið var ekki Vinstri grænum að kenna. Það er hinsvegar Vinstri grænum og ríkisstjórninni að kenna hvernig byrjun nýs Íslands er að þróast. Hún er að þróast í átt til hinnar nýsofnuðu frjálshyggju sem mun sennilega vakna upp við þann óskadraum að vinstri stjórnin færði henni byr undir báða vængi. Við erum að fara að horfa upp á Róbert Wessman setja upp ríkisstyrktan einkaspítala, við erum að halda áfram að horfa á víkinganna fá niðurfelldar skuldir upp á trilljarða, við erum að fara að horfa upp á bankanna vinna í þágu þröngs hóps hagsmunaaðila. Allt á vakt vinstri stjórnarinnar og ekkert virðist vera að breytast. Það er miður.
Ég hef barist við að sannfæra sjálfan mig um breytta og bætta vinstri tíma innan VG en hef alltaf rekið mig á vegg. Vegg sem virðist óbrjótanlegur vegna gífurlega sterks hóps af fólki sem telur sig eiga stefnu flokksins. Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að úrsögn mín úr Vg hafi meiri áhrif á vinstri pólitíkina á Íslandi en vera mín í Vinstrihreyfingunni grænu framboði. Ég átta mig á því að ég er aðeins peð í stórum flokki og að úrsögn mín kalli ekki á auka stjórnarfund Vg en hinsvegar ef margir mínir líkar segja sig úr Vinstri grænum þá hljótum við að hafa áhrif. Ég hvet hér með fólk til að segja sig úr Vinstrihreyfingunni grænu framboði frá og með deginum í dag.