Góðærisnjósnarinn Bond
Quantum of Solace
Leikstjóri: Marc Forster
Aðalleikarar: Daniel Craig, Olga Kurylenko, Mathieu Amalric, Judi Dench, Giancarlo Giannini, Jeffrey Wright, Gemma Arterton.
Skömmu eftir að nýja Bond myndin var frumsýnd komst sá orðrómur á kreik að hún væri ekki jafn góð og fyrirrennari hennar, Casino Royale. Þetta er vissulega rétt, enda er CR ein besta Bond mynd allra tíma. QoS er hinsvegar yfir meðallagi Bond mynd, betri en allar Brosnan myndirnar og vel flestar með Roger Moore.
Casino Royale var fyrsta bókin um James Bond, og þó að Bond sé að mörgu leyti fyrirmynd seinni tíma aksjónhetja, kemur það manni samt á óvart hvað Casino Royale bókin er mikið á skjön við flestar spennumyndahefðir. Hetjan er pyntuð á vægast sagt niðurlægjandi hátt og tekst ekki að koma í veg fyrir andlát kvenhetjunnar.
Quantum of Solace leggur minna upp úr plottinu, sem upp á sitt versta minnir á Moonraker. Uppistaða myndarinnar eru hinir ýmsu eltingaleikir, stundum eltist Bond við skúrkinn, stundum skúrkarnir við hann, svo úr verður nánast mennsk Tomma og Jenna teiknimynd.
Það sem bjargar henni þó upp úr meðalmennskunni er hið pólitíska baksvið. Pólitíkin í Bond hefur iðulega verið einföld. Bretar bjarga heiminum frá illum glæpasamtökum, stundum með aðstoð Bandaríkjamanna, sem að eru þó sjálfir hjálpar þurfi, og Rússarnir eru yfirleitt heldur kjánalegir.
En hér ég James Bond loksins kominn út í hinn raunverulega heim. Bandaríkin aðstoða spilltar herforingjastjórnir í Suður-Ameríku til að komast að auðlindum þeirra. Vinur Bonds, Felix Leiter, þarf að fara á bak við eigin yfirmenn til að aðstoða hann. Jafnvel Bretar sjálfir eru ekki alveg saklausir, og telja að siðferði komi viðskiptum ekki við.
Það fyndna er að Bond er að bregðast við heimsmynd sem hefur átt við undanfarið en er nú í rénum. Undir Obama eru Bandaríkin aftur orðin boðberi góðs í heiminum, einmitt þegar Bond fer að fjalla um Bush árin. Því má segja að það sé heldur seint í rassinn gripið.
Einnig má benda á að Bond er þrátt fyrir allt góðærisnjósnari. Hann lætur ekki bjóða sér sveitahótel í Bólivíu, heldur heimtar að búa á dýrasta gististað bæjarins, og allt á kostnað skattgreiðenda. Erfitt er að réttlæta slíkt þegar helstu óvinir ríkisstjórnar hennar hátignar eru ekki hryðjuverkamenn (íslenskir bankamenn meðtaldir), heldur hrynjandi fjármálamarkaðir.
Ekkert af þessu breytir þó því að Daniel Craig er fjandi góður Bond, og það gleður gamla Bond aðdáendur að sjá aftur gömul trix, svo sem að deyða konur með því að dýfa þeim í verðmæti; Áður gull og nú olíu. Vonum þó að næsta Bond mynd hafi upp á meira að bjóða, og að Craig detti ekki jafn hratt ofan í rútínu og Brosnan gerði.