Eyðiland orðanna
„Bókin hefst með frásögn af manni sem rífur af sér eistun með snúru eftir deilur um meint framhjáhald.“ Þannig lýsir gagnrýnandi vikuritsins The Economist upphafi nýrrar bókar Sigurðar Gylfa Magnússonar sagnfræðings, en hann senti frá sér bókina Wasteland With Words: A Social History of Iceland núna í maí. Í dóminum segir gagnrýnandinn (sem ekki lætur nafns síns getið, a.m.k. ekki í vefútgáfunni) merkilegt hve mikið er af fréttum frá þessu landi sem er álíka fjölmennt og New Orleans. Aukinheldur talar hann um að þetta sé eina Evrópulandið sem býr við almennilegt fiskstjórnunarkerfi.
Bókin notar mikið dagbækur og bréf frá síðustu öldum og í dómnum er rekið hvernig föt voru stöku sinnum soðin í hlandi, en voru annars ekki þrifin. Heilt yfir virðist gagnrýnandi ágætlega hrifinn en hann telur þó nokkra þrjá hluti til sem hann saknar. Sáralítið sé fjallað um Skaftárelda, stærsta harmleik Íslandssögunnar, þar sem íbúum landsins fækkaði um fimmtung, og þá saknar gagnrýnandinn meiri umfjöllunar um kynlíf Íslendinga. Loks finnst honum ekki nóg fjallað um matarhefð Íslendinga, sem hann segir borða lundahjörtu, hrútspunga og úldinn hákarl reglulega – en þó má spyrja hvort bókin flaski þar aðeins á því að staðfesta þær klisjur sem gagnrýnandinn gefur sér.
Skrifa athugasemd