Nútímalegir álfheimar Gunnars
Bókarýni 3.5 / 5
Steindýrin
Höfundur: Gunnar Theodór Eggertsson
Forlag: Vaka-Helgafell
Þrátt fyrir að hafa lesið mér töluvert til um þessa bók Gunnars Theodórs áður en ég hóf lestur þá snérist öll sú umfjöllun um blábyrjun bókarinnar - þegar dýrin í ónefndu þorpi úti á landi taka að steingervast í styttur og um leið að fyrnast í minni hinna fullorðnu. En þessi steingerving er aðeins stuttur formáli sögu sem leiðir þrjú ung börn, sögumann (sem segir ekki til nafns fyrr en nokkuð er liðið á bókina) og vini hans Hauk og Erlu, í huliðsheima undir yfirborði jarðar.
Hérna er splunkunýrri nútímasögu yfirborðsins blandað saman við álfasögur og á tilveru þeirra finnur höfundur nýjar skýringar sjúpt í iðrum jarðar, sem virka vel í samhengi sögunnar. Þá talar höfundur aldrei nokkru sinni niður til lesenda sinna, eitthvað sem ætti að vera sjálfsagt en hefur því miður ekki verið það í barnaefni undanfarna áratugi.
Eins er sagan sérstaklega spennandi og heldur manni við efnið allan tímann, minnti einhvern veginn helst á Ísfólkið með örlitlum skammti af góðum splatter í lokin, enda þola börn alveg smá limlestingar í skáldskap á meðan þau fá góða sögu.
Bókin er vissulega ekki gallalaus, og helsti gallinn er sá að aðalpersónurnar þrjár (og þrjár lykilpersónur til viðbótar sem bætast við þegar á líður) eiga það til að renna saman og skortir sterkari persónueinkenni - en þar er besta persóna sögunnar sannarlega undanskilin, mörgþúsund ára gömul álfastúlka sem er föst í líkama ungabarns. Þá er hið ógurlega skrímsli og þetta óljósa eitthvað sem gæti lagt heimsbyggðina í rúst aldrei alveg nógu sannfærandi. En það segir sitt um kostina að þessir gallar skiptir mann í raun litlu máli, til þess er maður of spenntur að fá að vita hvað gerist næst.
Ásgeir H Ingólfsson
Skrifa athugasemd