Skyrinu var slett af þremur hópum
Saving Iceland segist hafa heimildir fyrir því að þrír ólíkir hópar hafi verið á ferð þegar skyri var slett á kosningamiðstöðvum Framsóknarflokksins, Samfylkingarinnar og Sjálfstæðisflokksins á mánudag. Þetta kemur fram í fréttatilkynningu sem Smugunni barst í dag.
Saving Iceland fagnar þeim táknrænu skellum sem stóriðjuflokkarnir þrír
fengu í formi græns skyrs í gærdag[mánudag 20. apríl].
Samkvæmt öruggum heimildum Saving Iceland voru aðgerðirnar gerðar af
þremur mismunandi hópum, en ekki einum, eins og háðar fréttastofur hafa
talið. Saving Iceland er einnig kunnugt um að aðgerðasinnarnir séu allir
Íslendingar. Þetta gefur til kynna að um sé að ræða öflugan hóp
aðgerðasinna sem beitir sér gegn stóriðjustefnunni hér á landi. Saving
Iceland lýsir yfir fullum stuðningi við hópinn.
Þau öfl sem standa á bakvið Sjálfstæðisflokkinn, Framsóknarflokkinn og
Samfylkinguna hafa gerst sek um alvarleg landráð með stóriðjustefnu sinni.
Af kosningaáróðri þeirra er ekki að ráða að flokkarnir hafi á nokkurn hátt
lært þær lexíur um áhrif stóriðjuþenslu sem þeir hefðu átt að geta lært af
efnahagshruninu.
Um leið og gengdarlaus græðgisvæðing þessara flokka hefur haft í för með
sér gríðarlegar og óafturkræfar skemmdir á einstæðri náttúru landsins
hefur þessi stefna ekki síður skaðað íslenskt samfélag. Valdníðslan og
þöggunin sem beitt var í Kárahnjúkamálinu hefur nú þegar dregið mikinn
dilk á eftir sér. Þessir sömu stjórnmálaflokkar og standa að baki
Kárahnjúkavirkjunar ætla nú að viðhalda sömu stefnu og óþokkabrögðum í því
skini að klekja á upplýstu lýðræðislegu ákvarðanaferli um nýtingu auðlinda
landsins.
Það er langt frá því að tekist hafi að kveða niður stóriðjugrýluna. Saving
Iceland fer þó ekki í neinar grafgötur um það að barátta okkar undanfarin
ár hefur haft mikil og varanleg áhrif á íslenskt þjóðfélag. Þessi áhrif
hafa verið augljós í þeirri vitundarvakningu sem átti sér stað í vetur og
þeirri baráttu sem m.a. steypti hinni gerspilltu stjórn Sjálfstæðisflokks
og Samfylkingar. Án þeirra fordæma og reynslu sem Saving Iceland hefur sáð
í íslenska grasrót, er ekki víst að þjóðin hefði losnað undan oki þessarar
síðustu stjórnar. Það má því segja með vissu að Saving Iceland hafi
endurnært íslenska grasrótarbaráttu.
Þó virðist hluti af íslenskri vinstrihreyfingu enn eiga bágt með að sjá
fyllilega samhengið á milli baráttu gegn stóriðju og baráttu gegn auðvaldi
og arðráni. Saving Iceland hefur algerlega hafnað umhverfisstefnu sem
reist er á þjóðernishyggju og tilfinningasemi og hefur frá upphafi
hreyfingarinnar rutt veginn fyrir sameiningu and-kapítalískrar baráttu og
umhverfisverndar. Saving Iceland hefur greint hvernig stóriðjuvæðing felur
í sér beina árás á eðlilegan metnað íslenskrar alþýðu til sannrar
lífsfyllingar og betri kjara. Ef íslenskir vinstrisinnar láta ekki af
Stalínískum verksmiðjuórum og standa sameinaðir gegn stóriðjustefnunni
falla þeir í þá gryfju að styðja við kapítalíska hnattvæðingu og um leið
þá síðnýlendustefnu íslensks og erlends auðvalds að hneppa íslenska alþýðu
í þá ánauð sem fellst í láglaunaðri frumframleiðslu.
Saving Iceland hefur sífellt bent á hvernig þensla einstrengislegrar
stóriðjustefnu stefndi hagkerfi landsins í voða. Þessar viðvaranir hafa
reynst á rökum reistar. Þó stóriðjustefnan sé ekki ein um að hafa orsakað
efnahagshrunið þá er enginn vafi á því að hún á stóran þátt í því.
Við bentum ávallt á umtalsverðan lýðræðishalla hér í íslensku þjóðfélagi,
spillingu í opinbera geiranum, þá miklu þöggun sem hér viðgengst og
hvernig háðir fjölmiðlar hafa algjörlega brugðist lýðræðislegu
aðhaldshlutverki sínu. Í gegnum árin hefur þessi gagnrýni Saving Iceland
verið nánast sem rödd hrópandans í eyðimörkinni. En loksins eftir þá
vitundarvakningu sem átti sér stað í kjölfar hrunsins eru öll atriði
þessarar gagnrýni orðin veigamikil í almennri umræðu hér á landi.
Saving Iceland benti á náin tengsl áliðaðarins og hergagnaiðnaðarins: um
þriðjungur alls framleidds áls fer í hergögn. Saving Iceland benti á
mannréttindabrot sem ítrekað eru framin af sömu álframleiðendum og nú hafa
hreiðrað um sig á Íslandi. Einnig á þær skelfilegu umhverfis- og
félagslegu afleiðingar sem fylgja vinnslu báxíts víðsvegar um heiminn og
hafa leitt af sér menningarleg þjóðarmorð í Indlandi, Afríku og víðar.
Að skella skollaeyrum við þessum staðreyndum um áliðnaðinn er merki um
grófa siðblindu og hræsni sem þverbrýtur alþjóðlegar skuldbindingar
Íslendinga sem og yfirlýst og títt tíunduð grundvallar mannúðargildi þessa
þjóðfélags.
Að reyna að hylma yfir staðreyndir um hroðalegar umhverfis- og
efnahagslegar afleiðingar stóriðjustefnunnar á íslenskt þjóðfélag er
kaldrifjaðaður blekkingaleikur sem þjónar aðeins hagsmunum fárra vafasamra
aðila.
Stóriðjustefna Sjálfstæðisflokksins, Framsóknar og Samfylkingar er
gjaldþrota, hagfræðilega jafnt sem siðferðilega og málefnalega. Áframhald
hennar sýnir fádæma ábyrgðarleysi þessara stjórnmálaflokka.
Tilraunir stóriðjuflokkana til að klóra í bakkann með kosningaáróðri sínum
og reyna að sannfæra kjósendur um að Íslendingar hafi ekki lengur efni á
að vernda auðlindir landsins gegn rányrkju, bera vott um kaldsvíraðann
ásetning þeirra að staðnæmast ekki fyrr en þeir hafa náð að rúa þjóðina að
öllum auðlindum hennar. Þetta sýnir skírt hvernig stóriðjan ber hvorki hag
lands eða lýðs fyrir brjósti. Hér eru það einungis hagsmunir erlendra
auðhringa og spilltra íslenskra skjaldsveina þeirra sem ráða förinni.
Aðkoma Alþjóða Gjaldeyrissjóðsins að stjórnartaumunum hér á landi er liður
í þessu samsæris kapphlaupi um auðlindir landsins.
Stóriðjuflokkarnir lifa í þeirri von að fólk hafi ekki lært neitt af
þeirri reynslu sem Kárahnjúkavandinn, efnahagshrunið og eftirmálar þess
færðu.
Þótt Samfylkingin hafi setið við völd í stystan tíma ber hún ekki síður
ábyrgð en hinir flokkarnir. Hin svokallaða umhverfisstefna flokksins fyrir
alþingiskosningar vorið 2007 - ,,Fagra Ísland” – reyndist fljótlega eintóm
blekking, sett blygðunarlaust fram í þeim tilgangi að veiða atkvæði
umhverfissinna. Nýliðin atkvæðagreiðsla á þingi um álver í Helguvík felur
í sér ótrúlega þjónkun við erlenda auðhringi. Hún sýnir það og sannar að
Samfylkingunni verður aldrei hægt að treysta í umhverfismálum, ekki frekar
en hinum flokkunum.
Græna goðsögnin um sjálfbærni og endurnýjanlega orku sem íslensk
stjórnvöld reyna að blekkja veröldina með er vísvitandi fölsun þegar hún
er seld mengandi stóriðju.
Það er von Saving Iceland að íslenskir kjósendur sjái í gegnum þessar
blekkingar stóriðjuflokkana og átti sig á því að stóriðjan er einn megin
þáttur græðgisvæðingarinnar sem hefur komið okkur um koll. Verðmæti
náttúrauðlinda eru mest þegar raunveruleg umhverfsisjónarmið eru ekki
sniðgengin kerfisbundið og hampað einungis í orði en ekki verki.
Skrifa athugasemd