Raddir fólksins vilja bankamenn burt
Heimsókn til viðskiptaráðherra
Hörður Torfason fyrir hádegi í heimsókn til viðskiptaráðherra og tkynnti kröfur um afsagnir í pósti. Fjölbreytt mótmæli og kröfur um breytingar dynja nú á valdhöfum.
Safnað hefur verið undirskriftum í tölvupósti undir skriflega áskorun til forseta Íslands að hann taki ábyrgð og leyfi þjóðinni að gera það líka. Sigurlaug Ragnarsdóttir listfræðingur er á meðal þeirra sem nú vinnur að því að stilla saman strengi þeirra sem krefjast breytinga. Hún segir vel ganga að tengja saman ólíka hópa fólks úti um allt land og grasrótin sé ekki að fara að gefast upp fyrir valdinu.
En hvað hjálpar að sleppa fjárlagafrumvarpinu ekki í gegnum Alþingi?
"Þjóðin á heimtingu á að fá að vita hvert peningarnir eru að fara." segir Sigurlaug. "Ekki er það í heilbrigðismálin, menntamálin eða velferðarmálin. Við teljum að peningarnir eigi að fara í virkjanir og til þess að bjarga hópi manna sem stendur íbyggingariðnaði og fleiri framkvæmdum, bifreiðaumboðum og sterkum valdahópum."
Sigurlaug hefur áhyggjur af því að atvinnuleysistryggingasjóður tæmist og vill fá skýr svör um hvort félagsþjónustan eigi að taka við fólki að sjóðnum tæmdum, því þar séu ekki heldur til neinir peningar.
"Þjóðin þarf að fá að sjá forsendur frumvarpsins og þegar þingmenn fá það ekki einu sinni er eitthvarð skrýtið sem liggur að baki. Hörður Torfa er núna hjá fjármálaráðherra að leggja fram kröfu á hendur bönkunum og fleira."
Sigurlaug segir grasrótarsamtökin, nýja tíma, borgarafundina, borgarasamtökin, neyðarstjórn kvenna hafa haft mikil áhrif í þjóðfélaginu nú þegar og meira verði. Hún er bjartsýn á að fjárlagafrumvarpið fari ekki í gegn á Alþingi fyrir jól.
„Það var fólkið í landinu, grasrótin stöðvaði KPMG endurskoðun, söluna á Kaupþingi í Lúxemborg, tryggðum beina útsendingu á flutning vantrauststillögu á Alþingi og knúðum á að hún færi fram fyrir borgarafund. Grasrótin flutti Tryggva úr bankanum. Samtökin eru farin að sameina krafta okkar og verða aðeins sterkari og koma inn af fullum krafti milli jóla og nýjárs. Þegar hafa verið boðuð mótmæli á laugardeginum milli jóla og nýjárs á Austurvelli. Þá verður spýtt í lófana og mótmælt af fullri hörku. “
Forseti Íslands hlýtur að hugsa sig tvisvar um áður en hann samþykkir afgreiðslu fjárlagafrumvarpsins. Fólk er búið að fá nóg og ég trúi því að þessu verði frestað í samræmi við kröfur fólkisins í landinu. Hjálparsamtök hafa ekki nóg handa öllum, vill forsetinn fá allt þetta fólk í mat. “
Tilkynning frá Röddum fólksins
Fall gömlu bankanna þriggja, Glitnis, Landsbankans og Kaupþings, í byrjun október sl. markaði upphafið að ferli sem virtir íslenskir hagfræðingar hafa líkt við að nifteindasprengju væri varpað á Ísland. Efnahagslegur grundvöllur landsins hefur verið þurrkaður út og Íslendingar standa ráðþrota eftir með drápsklyfjar sem stjórnvöld, útrásarvíkingar og forsvarsmenn gömlu bankanna hafa kallað yfir almenning með vítaverðu sinnuleysi og vankunnáttu.
Ljóst er að stjórnendur gömlu bankanna fóru offari í skjóli máttlítilla ríkisstofnanna og stórhættulegra tengsla ráðamanna og peningafursta. Þannig námu umsvif gömlu bankanna a.m.k. 12 földum tekjum ríkisins á ársgrundvelli og engin von til þess að ríkið gæti hlaupið undir bagga með bönkunum ef illa færi.
Segja má að víxlverkandi áhrif glæpsamlegrar vankunnáttu æðstu stjórnenda gömlu bankanna, einbeittur brotavilji svokallaðra útrásarvíkinga og algert getuleysi ríkisstjórnar og ríkisstofnanna að bregðast við vandanum hafi varðað leiðina í mesta efnahagshruni sem dunið hefur yfir þjóðina.
Það er því grafalvarlegt og með öllu óásættanlegt að margir æðstu stjórnendur gömlu bankanna hafi verið endurráðnir í æðstu stjórn nýju bankanna, þ.m.t. bankastjórar Glitnis og Landsbankans. Þessi glæpsamlega ráðstöfun gjaldfellir trúverðugleika nýju bankanna og gerir þá að aðhlátursefni um heim allan. Það er skilyrðislaus krafa Radda fólksins að þessir stjórnendur verði tafarlaust reknir og rannsókn hafin á því hvernig stendur á aðkomu þeirra að nýju bönkunum. Raddir fólksins lýsa fullri pólitískri ábyrgð á hendur þeim sem þannig véluðu með fjöregg þjóðarinnar og telja einsýnt að þeir ráðamenn sem áttu hlut að máli axli ábyrgð og segi af sér.