Hugarheimur Moggans

19.12.2008 Elías Jón Guðjónsson

Staksteinar Morgunblaðsins geta stundum verið áhugaverðir. Ekki vegna þess að þar séu skrifin merkileg  heldur vegna þess að þar fær maður innsýn í hugarheim þeirra sem skipa ritstjórn blaðsins. Staksteinar dagsins eru sérstaklega þess virði að rýna vel í þá.

Það er áhyggjuefni ef ólátabelgir og skemmdarvargar, sem þora ekki einu sinni að láta sjá framan í sig, ætla að ræna málstað þeirra, sem vilja mótmæla ríkjandi ástandi á Íslandi.

Heimskuleg ólæti og skemmdarverk lítils hóps í húsnæði Fjármálaeftirlitsins í gær voru málstaðnum ekki til framdráttar.

Ritstjórn Morgunblaðsins gefur sér þarna að málstaður, góður eða slæmur, breytist við þær aðferðir sem notaðar eru til að koma honum á framfæri. Það er röng hugsun því málstaðurinn stendur óhaggaður algjörlega óháð því hvaða aðferðir eru notaðar til þess að breiða hann út. Þessi hugsun er sérlega furðuleg í ljósi þess að ritstjórnin lætur í veðri vaka að hún sé meðal þeirra sem „vilja mótmæla ríkjandi ástandi á Íslandi“. Varla getur ritstjórnin verið trú þeim málstað skrifandi á þessum nótum. Þvert á móti virðist mér að hún sé að reyna að vinna málstaðnum ógagn með nafnlausum skrifum sínum. Vill hún ekki láta sjá framan í sig?

Vandræðaunglingar, sem brjóta rúður, eru yfirleitt hirtir af lögreglunni og látnir borga skaðann – eða þá foreldrar þeirra ef þeir eru sjálfir ekki borgunarmenn.

Af hverju var það ekki gert á Suðurlandsbrautinni í gær? Hver var munurinn á þessum skemmdarverkum og öðrum? Eða þessum ólátum og öðrum?

Kjarni málsins er að þótt menn hafi „pólitískan“ boðskap á vörunum gefur það þeim engan rétt til að haga sér eins og bavíanar og skemma eignir annarra.

Já góð spurning. Af hverju er henni ekki svarað á fréttasíðum blaðsins. Af hverju hefur blaðið ekki samband við lögregluna og krefur hana svara? Í Morgunblaðinu í dag er fjallað um mótmælaaðgerðir gærdagsins við Fjármálaeftirlitið en þar er hvergi reynt að svara spurningunni. Hversvegna ekki?

Ritstjórnin virðist sýna glerrúðum meiri virðingu en málstað fólks sem finnst ótækt að komandi kynslóðir, og núverandi, þurfi að borga reikninginn fyrir glæpi gráðugra viðskiptasénía. Virðingin er ekki meiri en svo að ritstjórnin lítillækkar alla sem komu nálægt mótmælunum með niðrandi orðum og skítkasti. Væri ekki nær að spara skítinn handa þeim sem eiga hann  skilinn?

Hér á landi hefur áratugum saman verið hægt að mótmæla friðsamlega og koma skoðunum sínum á framfæri á sæmilega siðmenntaðan hátt. Það væri mikill skaði ef það breyttist núna.

Það væri verra þjóðfélag. Eru mótmælendur ekki að berjast fyrir betra þjóðfélagi?

Og ef fólk vill í alvöru losna við stjórnendur Fjármálaeftirlitsins – dettur því í hug að nokkur maður vilji segja af sér starfi eða embætti vegna ofbeldis, skemmdarverka og hótana? Er ekki nær að beita sannfærandi rökum?

Þarna kristallast hvernig mótmæli þóknast ritstjórn Morgunblaðsins. Það eru „óvirk“ mótmæli. Mótmæli sem hafa engan slagkraft – kröfur án eftirfylgni. Slík mótmæli  hafa ekkert haft að segja á undanförnum tveimur áratugum sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið við völd.  Ráðmenn hafa aldrei hlustað.  Er það þess vegna sem ritstjórn Morgunblaðsins vill að slík  mótmæli haldi áfram. Skýrir það ofsafengin viðbrögð ritstjórnarinnar við nýrri tegund friðsamlegra mótmæla?

Að undanförnu höfum við séð nýja tegund  mótmæla á Íslandi. Virk mótmæli, mótmæli þar sem kröfum er fylgt eftir með aðgerðum. Þær hafa allar verið friðsamlegar. Engu ofbeldi hefur verið beitt af hálfu mótmælenda. Nokkrar brotnar rúður eru ekki ofbeldi. Þær eru bara nokkrar brotnar rúður.

Af hverju er gripið til virkra mótmæla? Er ekki fullreynt að það þýðir ekkert „að beita sannfærandi rökum“? Það hefur komið skýrt fram hjá mótmælendum sem nú hafa gripið til aðgerða að þeir eru þreyttir á að standa þægir á Austurvelli og hlusta á sannfærandi rök ræðumanna.  Það var reynt í tvo mánuði, en hlustaði einhver?

Ritstjórnin spyr líka hvort ekki sé verið að berjast fyrir betra þjóðfélagi? Þarf hún virkilega að spyrja?

Hvað segja Staksteinar dagsins mér um hugarheim ritstjórnar Morgunblaðsins? Það er augljóst hann er líkari hugarheimi ráðamanna en hugarheimi almennings sem vill breytingar á Íslandi. Hvort ritstjórnin telji það vera góðan dóm eða slæman skal ósagt látið.

Senda grein