Ekki benda á mig – segir kjósandinn
Eftir hrunið höfum við öll upplifað reiði og vantrú á stjórnmálum og stofnunum samfélagsins og ekki að ástæðulausu. Fólk þusti út á götur, ótrúlegasta fólk fór að skrifa greinar, halda ræður, halda úti bloggsíðum. Það vaknaði til vitundar um áhrifaleysi sitt í samfélaginu og að þau öfl sem hefðu farið illa með vald sitt ættu ekki atkvæði þeirra í áskrift það þyrfti að vinna fyrir þeim.
Íslenskur almenningur, er vissulega fullur af heilagri reiði og vandlætingu en hann virðist með öllu ófær um að sjúkdómsgreina sitt eigið ástand og er jafnvel til í að ganga glaðhlakkalega í næstu gildru sem á vegi hans verður. Skemmtikraftar og frægar persónur sem áður hefðu sómt sér vel í auglýsingum bankanna eða á árshátíðum útrásarvíkinga eiga nú að leiða eyðimerkurgöngu hinnar firrtu þjóðar í höfuðborginni. Þar eru vissulega fínir einstaklingar innan um og saman við en það blasir við að stuðningurinn er ekki málefnalegur heldur andóf gegn því að taka ábyrgð, gegn því að taka þátt, refsing til handa þeim sem voru á fleti fyrir, án þess að spyrja að leikslokum.
Eftir sitja nýir og gamlir stjórnmálamenn af vinstri væng stjórnmálanna sem fengu aldrei tækifæri meðan útrásarliðið og fylgismenn þeirra í stjórnmálum voru við veislustjórn. Þeir fá heldur ekki tækifæri núna heldur á að refsa þeim með hinum, og kannski örlítið meira en hinum.
Hinn almenni kjósandi er þó ekki saklaus. Hann hefur hvað eftir annað kosið yfir okkur sérhagsmunagæslu, spillingu, heimsku, skammsýni og græðgi. Hann hefur ekki nennt að setja sig inn í mál heldur látið teyma sig áfram í von um að þetta reddist allt saman að lokum.
Og hver ætlar að refsa kjósendum? Ætlar Besti flokkurinn að gera það?
Lýðræðið er það tæki sem við höfum til að skapa betra samfélag. Það er ekki fullkomið, margt væri hægt með góðum vilja að færa til betri vegar. Og það sem breytist í samfélaginu breytist með þátttöku fólksins sjálfs. Við búum við félagshyggjustjórn núna af því kjósendur vildu það. Og hún er ekki rótttækari en hún er. Af því kjósendur völdu það.
Ný könnun í borginni sem sýnir að Sjálfstæðisflokkurinn er þó með fimm borgarfulltrúa meðan bæði Samfylkingin og VG tapa mestu fylgi til Besta flokksins ætti að vekja fólk til umhugsunar um hverjir eru refsiglaðastir í þessari kosningabaráttu. Og þær hinar sömu refsinornir ættu kannski að beina sjónum innávið og hugsa hvernig samfélag þær vilji raunverulega byggja og hvort þær hugsjónir hafi yfirhöfuð fengið tækifæri.
Ef kjósendur til alþingiskosninga hefðu viljað að auðlindir væru í samfélagslegri eigu þá hefðu þeir snúið sér að VG og minnugir REI málsins mætti búast við að þeir gerðu það í sveitarstjórnarkosningum líka. En ef kjósendur vilja selja einkafyrirtækjum auðlindirnar hafa þeir úr minnst þremur flokkum að velja. Ef kjósendur vilja skattalækkanir fyrir hátekjufólk kjósa þeir til hægri en vilji þeir velferð fyrir alla kjósa þeir til vinstri. Og svo hægt að kjósa allt í plati eins og smákrakki í fýlu.
Á kjördegi gefst bæði tækifæri til að kjósa breytingar og líka tækifæri til að gera það ekki.
Valið er einfaldara en það virðist við fyrstu sýn.
Þóra Kristín Ásgeirsdóttir
Athugasemdir (12)
-
Sverrir skrifar:
Á undanförnum misserum hefur orðið til nánast nýtt tungumál um skuldaklafa þeirra launþega sem fengu nægar yfirborganir til þess að stökkva á vel fótósjoppaðar auglýsingar bankanna um gengistryggðlán og krónulán. Fislétt fjármögnun hét það hjá einu fyrirtækinu.
\"leiðrétting höfuðstóls, stökkbreyting, forsendubrestur, látum afskriftirnar ganga áfram\".
Minni áhugi virðist til þess að laga stökkbreytinguna og forsendubrestinn sem frjálshyggjunni tókst að innleiða á íslenskan vinnumarkað. Fyrst með því að telja fólki trú um að verkföll skiluðu engu og síðan með því að reka fleyg milli launþega í formi launamisréttis og vanmati á mörgum störfum. Það var gert með því að þynna út samtakamáttinn og \"einkavæða\" kjarabaráttuna, launaviðtal er það kallað.
Eitt sorglegasta og skýrasta dæmið um þetta er tilurð Kárahnjúkastíflu þar sem þurfti að kalla til ítalskt fyrirtæki með vafasamt orðspor til þess að kreista blóðið undan nöglunum á vinnuaflinu sem reisti stífluna.
Á einu augnabliki og í örvæntingu stukku skuldsettir og fylgispakir kjósendur gömlu stjórnarflokkanna á félagshyggjuöflin. Nú hefur það hinsvegar runnið upp fyrir þeim að það er ekki hægt að láta skuldir hverfa og þá kemur hefndin í formi Jóns Gnarr.
Ef marka má skoðanakannanir þá munu þessir kjósendur halda áfram að taka jafn misráðnar ákvarðanir í kjörklefanum og þeir gerðu þegar þeir skrifuðu undir skuldabréfið fyrir nýja jeppanum.
Ég get ekki séð að Jón Gnarr geti reddað afkomu reykvískra heimila frekar heldur en Arnold Schwarzenegger gat reddað gjaldþrota Kaliforníu. -
Þórdís skrifar:
Sammála Sverrir og Þóra Kristín.
Hefnd íslenskra kjósenda hefur aldrei verið neitt sérstaklega sæt. Misráðnar ákvarðanir hafa slæma tilhneigingu til að koma í hausinn á þeim sem þær tekur.
Þótt Meðaljón hafi nú ákveðið að trúa á gott grín Jóns Gnarr, verður litli Jón ekki öfundsverður á næstu misserum. -
Ragnheiður skrifar:
Innilega sammála.
Það er svo barnalegt að halda að með því að kjósa besta flokkinn sé verið að gefa \"fjórflokknum\" eitthvað fokkjú-merki.
Fólk virðist gleyma að það er verið að kjósa yfir okkur borgarstjórn til næstu fjögurra ára. Hvað stendur besti flokkurinn raunverulega fyrir? Hvað er verið að kjósa? Á virkilega að redda málunum með einhverju uppistandi á borgarráðsfundum næstu misserin? -
Elín Sigurðardóttir skrifar:
\"Og hún er ekki róttækari en hún er. Af því kjósendur völdu það.\"
Allt kjósendum að kenna! Steingrímur talaði um glæsilegan sigur, gríðarlega sveiflu og hreinan meirihluta. Það var greinilega ekki nóg!
http://www.timarit.is/view_page_init.jsp?issId\=287205&pageId\=4205037&lang\=is&q\=vinstri%20stj%F3rn
-
Sigurður Sigurðsson skrifar:
Já það er fúlt að sitja á varamannbekknum en verða stjórnmálamenn á vinstri vængnum að líta í eigin barm. Hvernig dettur fólki í hug að bera það á borð fyrir skattpíndan almenning að hækkun útsvars sé að hinu góða. Gerir fólk sér ekki grein fyrir því enn að fólk kýs með veskinu. Síðan verður ekki framhjá því litið að ríkisstjórn VG og Samfylkingarinnar hefur ekki tekist að taka á vanda heimilana í landinu. Klúðrið með Magma er síðan sérkapituli útaf fyrir sig.
Merkileg þessi árátta að kenna kjósendum um og væna þú um að vera heimskir og vitlausir þegar ílla gengur. Væri fólki nær að líta í eigin barm og kanna hvað fór úrskeiðis. -
Auðun Gíslason skrifar:
Sæl vertu , þóra!
Þú segir: \"Og hún er ekki rótttækari en hún er. Af því kjósendur völdu það.\"
Ég hlýt nú að mótmæla þessu! Ég held að ENGINN af kjósendum Vg, og vonandi ekki SF heldur, hafi kosið og beri því ábyrgð á þeirri leppstjórn, sem ríkisstjórnin í raun er! Leppstjórn AGS! Hér á Smugunni er fín grein eftir Gunnar Skúla, sem lýsir þessu! -
Þórdís skrifar:
Ábyrgðartilfinning kjósenda lýsir sér best í fylgiskönnunum. Auðun þér finnst þitt fólk hafa brugðist og orðið leppir AGS. En valkostirnir sem þú stillir upp á móti, hvað gera þeir?
Það verður ekki verra, virðist vera hugsun kjósenda?
Þjóðin skiptist nú í anarkista og kapítalista. -
skrifar:
VG Mun bæta við sig fylgi í morgum sveitarfélogum og raunar eiga mun fl fulltrúa í sveitarstjórnum eftir þessar kostningar en eftir kostningarnar 2006.
en það sem enginn þorir að segja en liggur í augum uppi. hún Sóley er afleitur frambjóðandi og engan vegin fær um að ná til fólks, það virðist vanta allan kjorþokka og Þorleifur greyjið er lítið skárri.
því miður er það þannig að þó VG státi af flekklausasta ferlinum og langbestu málefnastoðunni þá skiptir fólkið alveg jafnmiklu ef ekki meira máli því miður.
Afsakið en það vantar 1 staf á lyklaborðið og því nota ég o í staðinn. -
Guðmundur skrifar:
Þetta er ósköp einfalt: Lýðræði hér á landi hefur gengið út á það að kjósendur fá að setja x á blað á fjögurra ára fresti. Að öðru leyti eru þeir ekki hafðir með í ráðum. Fyrir hrun þótti stjórnmálamönnum það sjálfsagt að hið svokallaða \"umboð\" sem þeir \"sóttu til kjósenda\" þýddi að þeir gætu gert það sem þeir vildu á kjörtímabilinu og síðan myndu þeir leggja verk sín \"í dóm kjósenda\" að því liðnu. Ef einhver mótmælti valdhöfum urðu þeir alltaf voðalega fúlir og sárir. Við hrunið áttaði fólk sig á því hvað þetta er sjúkt fyrirkomulag. Lýðræði gengur ekki (bara) út á það að setja x á blað á x ára fresti, heldur að fólk sýni valdhöfum stöðugt og gagnrýnið aðhald, og síðast en ekki síst að valdhafar hafi almenning með í ráðum en sýni þeim ekki bara áhuga rétt fyrir kosningar. Eftir hrunið hefur fólk verið að leita leiða til að sýna stjórnvöldum aðhald, en stjórnmálamenn hafa ekki enn fattað sinn part, að því er virðist. Við hrunið vaknaði fólk upp við þann vonda draum að þetta x sem þau settu á blað var í raun uppáskrift á risastóran víxil sem nú var við það að falla á þau. Að segja að fólk vilji ekki horfast í augu við ábyrgð sína er yfirborðskennd og grunn pæling. Fólk hefur einfaldlega voðalega lítið að segja um það hvernig pólitík er stunduð hér á landi. Og sífellt færri eru tilbúnir til að ganga í stjórnmálaflokka og gerast klappstýrur fyrir einhverja hugmyndafræði. Jú, það getur stofnað nýja stjórnmálaflokka, en er það eitthvað skárra? Betra væri að efla lýðræðið, veita fólki meira vald yfir lífi sínu, hafa það með í ráðum. Kosturinn við Besta flokkinn (og ég er ekki að segja að ég kjósi hann) er að með því að viðurkenna að það sem hann segi sé vitleysa er hann þó að segja meiri sannleika en hinir flokkarnir.
-
Auðun Gíslason skrifar:
Einhverjir virðast álíta að ég tefli fram einhverjum valkostum í mynd einstaklinga eða pólitíkusa. Það er rangt! Ég vil heldur tafla fram breyttri stefnu. Annarsstaðar hef ég skrifað um það sem ég tel yfirvofandi í íslensku samfélagi (í athugasemdum við grein Gunnars Skúla). Til þess að þjóðin eigi einhverja framtíð, öðruvísi en í sárri fátækt, þarf að segja um samstarfinu við AGS og draga ESB-umsóknina til baka! Þjóðir eru yfirleitt verr staddar þegar AGS hefur lokið sér af, en áður en hann hóf efnahagsleg hryðjuverk sín í nafni alþjóðlegs kapítalisma! Umsókninni í ESB er sjálfhætt rekum við AGS! Við eigum að leysa vandamál okkar með hagsmuni allrar þjóðarinnar að leiðarljósi! Ekki á forsendum AGS og þess ultra-kapítalisma/frjálshyggju, sem hann er fulltrúi fyrir! Annars tekur við viðvarandi almenn fátækt að lokinni hinni svokölluðu kreppu!
-
Ragnheiður skrifar:
Góð grein Þóra,
En pass po, sannleikanum verður hver sárreiðastur.
Kjósendur eru svo kúl þegar þeir grilla á kvöldin og dreymir um að græða á daginn.
Bara eins og fyrir hrun. Fæstir voru þó í jafn góðum málum og reynt var að troða ofan í kokið á þeim af stjórnmálamönnum og fjölmiðlum áður en allt hrundi.
Nú neyðast allir til að horfast í augun við veruleikann og hann er ekki jákvæður og hvað gera konur þá?
Finna nýjan djókara á borgarsviðið og þá mun allt verða gott, bara ef hann gerir grín að öllu saman þá getum við haldið áfram að stinga höfðinu í sandinn og bölsóta þessari vinstri stjórn. Hún er allsekki nægilega rösk við að þrífa eftir áralangt sukk hægri flokkanna!
Svo ef við viljum vita hvað við eigum að hugsa þar fyrir utan það þá er bara að kaupa Moggann! Alltaf góður fyrir heilalausa grillara!
Svo endar Jón Gnarr auðvitað í samkrulli með Hönnu Birnu. Það kæmi mér ekki á óvart að skyndilega slitnaði uppúr viðræðum við Samfylkinguna. Nú er nefnilega farin af stað rógherferð gegn honum (Degi) í fjölmiðlum. (Fjölmiðlarnir eru flestir helbláir eins og við vitum).
Og hver mun þá stjórna borginni á bak við tjöldin???
-
Jakobína skrifar:
Takk fyrir góðan pistil
Kjósandinn sem kaus Besta flokkinn kaus kunnuglegt andlit sem þótt atkvæðið væri greitt pólitískri óvissu.
Besti flokkurinn er ekki stjórnmálaflokkuri í þeim skilningi að hann fylgi pólitískri stefnu. Hann mun þó smám saman í borgarstjórn taka á sig mynd stjórnmálaflokks með pólitíska stefnu.
Ég túlka óánægju kjósenda vinstri flokkanna sem óánægju með hversu illa þeir hafa nýtt völd sín eða jafnvel misnotað þau eftir hrun.
Í stað þess að snúa ofan af gjörspilltu kerfi hefur Samfylkingin snúið sér að gæluverkefnum með Vinstri græn í taumi.
Ég spyr, hvers vegna ætti ég að styðja slíkt stjórnmálaafl? Jú ef gælumál Samfylkingarinnar er mín gælumál þá væri ástæða fyrir mig að styðja þetta stjórnmálaafl annars get ég bara stutt eitthvað annað.
Ríkisstjórnin hefur látið undir höfuð leggjast að taka á málum sem hún gæti hæglega tekið á, þ.e.a.s. málum sem eru uppspretta almennrar óánægju í samfélaginu.
T.d. setja löggjöf sem tryggjir launamönnum fulla aðkomu að stjórn lífeyrissjóða.
Afnámheimildar til framsals á gjafakvóta.
Efla löggjöf, eftirlit og refsiramma vegna fákeppni og samráðs.
Ég læt mér stundum detta í hug að stjórnmálamenn hinna svokölluðu vinsri flokka starfi eftir fyrirmynd sjálfstæðisflokksins.
Skrifa athugasemd