Guð og mammon
Enginn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón.
Þannig segir í 6. kafla Matteusarguðspjalls.
Í fundargerð Prestafélags Íslands frá því 18. febrúar segir hinsvegar frá áhyggjum presta af því að laun biskups Íslands séu óeðlilega lág en þau eru um 800 þúsund á mánuði eða álíka og laun ráðherra landsins. Þessi laun telja prestarnir ekki samræmast stöðu biskups meðal embættismanna þjóðarinnar.
Svo virðist sem virðing embættisins sé í húfi og hún sé bundin við þau verðmæti helst sem mölur og ryð fá grandað.
Nú er þess ekki krafist að biskup metti fimmþúsund með tveimur fiskum og fimm brauðum, en er til of mikils mælst að hann láti þessar 800 þúsund duga til að halda andlitinu meðan það er kreppa í landinu.
Ef að almenningur væri beðinn um að meta traust og tiltrú á kirkjunni, ætli laun biskups væru honum þá efst í huga eða boðskapur kirkjunnar og hlutverk í samfélaginu?
Nú eru prestar ekki einir um að neita að hlýða kalli samtímans.
Hálaunaðir flugumferðarstjórar hóta að taka flugumferð í gíslingu ef ekki verður látið undan kröfum sem eru ekki í neinum takti við ástandið í samfélaginu. Og ríkisforstjórar sem voru lækkaðir í launum til samræmis við gerbreytta stöðu ríkissjóðs senda þjóðinni puttann og þykjast sumir hverjir ætla að flýja land og fara þangað sem smjörið drýpur af hverju strái.
Það síðasta er sérstakur bónus til bankamanna. Hann er réttlættur með því að þeim bjóðist svo há laun hjá skilanefndum gömlu bankanna sem fóru á hausinn að nýju bankarnir séu ekki samkeppnishæfir.
,,Það er afar mikilvægt að þeir einir fái bónus sem eiga hann skilið,“ segir viðskiptaráðherrann afsakandi vegna málsins. Og það er alveg hárrétt hjá honum og þess vegna ætti hann að hætta við þessa vitleysu tafarlaust.
Athugasemdir (4)
-
Jón Hjartarson skrifar:
Góður pistill.
Þjóðhollusta var og er kannski enn talin til dygða. Að vera þjóð sinni trúr á erfiðum stundum og berjast fyrir hana hefur löngum verið talið til hinna æðstu dygða og mannkosta. Í styrjöldum hafa menn hrósað hástöfum hetjum og hraustmennum, sem á einhvern hátt hafa sýnt þjóð sinni trúmennsku og látið hagsmuni hennar ganga ofar eigin öryggi eða hagsmunum. Við munum eftir sögum af venjulegu fólki, sem lagði fram skartgripi, fatnað og ómælda vinnu til að leggja sitt af mörkum þegar ógn steðjaði að.
Þegar maður hugsar til þessa fórnfúsa fólks sögunnar verður manni ómótt af að hlusta á og heyra til íslenskra manna sem nú um stundir hugsa aðeins um eigið skinn og eru harðákveðnir að skrapa til sín eins miklu og kostur er hvernig sem á stendur fyrir þjóðinni og almennum samborgurum. Það er nöturlegt að hugsa til flugumferðastjóranna, sem heyja nú launastríð með litlar 900 þúsund krónur í tekjur á mánuði, það er líka nöturlegt að hlusta á hina miskunnsömu prestastétt, sem á standa vörð um andlegheitin og vera almenningi stoð og stytta, kvarta yfir því að aumingja biskupinn hafi aðeins fjórföld verkamannalaun á mánuð og svo bankarnir og bónusinn sem kórónar græðgina, frekjuna og óþjóðhollustuna. Það er ömurlegt að menn skuli ekki sjá sóma sinn í því að leggjast á árar með öðrum samborgurum til að vinna okkur út úr vandanum með sameiginlegu átaki. Það er hart að menn skuli leggjast svo lágt að nota einokunaraðstöðu til að knýja fram úrbætur sjálfum sér til handa á meðan almenningi blæðir og er að bogna undan álaginu. -
Kristján Sig Kristjánsson skrifar:
Djöfull er gott að hafa kirkjuna, maður er alltaf viss um að hafa eitthvað til að sparka í þarf ekki einu sinni að hugsa.
Lofaður sé Drottin sem hefur af mikilli miskunnsemi ljáð oss tuðru að sparka í. -
Guðbjörn Jónsson skrifar:
Komið þið sæl.
Ég er að velta fyrir mér hvort þið takið við aðsendum greinum til birtiungar. Ef svo er, með hvaða hætti ykkur væri sent slík efni.
Með kveðju
Guðbjörn -
Huliðshjálmur skrifar:
Ef laun biskoppsins verða hækkuð segi ég mig loksins úr þjóðkirkjunni. Hvers konar rugl er þetta að halda því fram að sumir þurfi að vera á miklu hærri launum en aðrir? Hafa ekki allir menn sömu væntingar til lífsins og þeirra efnislegu gæða sem það býður upp á? Halda menn kannski að \"alþýðan\" geri minni kröfur fyrir sig og sína en elítan? Sveiattan!
Skrifa athugasemd